Dowiedziałam się, że mój tata nie jest biologicznym ojcem! Rano poszłam do kuchni, żeby mu powiedzieć, co o tym myślę…

O tym, że mój tata nie jest biologicznym, dowiedziałam się mając 18 lat. Rodzice poznali się, gdy miałam 2 lata. Biologiczny ojciec opuścił matkę, gdy była w ciąży.

Powiedzieli mi to, bo uważali, że jestem już dorosła i powinnam znać prawdę. Mówili, że lepiej, żeby powiedzieli mi sami, niż żebym dowiedziała się od kogoś innego. I jeśli zdecyduję się szukać swojego biologicznego ojca, oni nie będą przeciwni.

Po takiej nowinie nie spałam całą noc, rozmyślałam.

Nie wiedziałam, czy go szukać czy nie. A co jeśli nie ucieszy się na mój widok? Dlaczego to spotkało właśnie mnie? Dlaczego?

Zaczęłam przewracać w pamięci, jak tata do północy pomagał mi robić prace plastyczne w przedszkolu, jak jedliśmy cukierki w ciemności, ukrywając się przed mamą. Razem z tatą byliśmy u jego przyjaciela w garażu, bawiłam się na podwórku, a potem wbiegłam do garażu, a na mnie spadła rozgrzana armatura…

Żebym była cała, tata złapał ją gołą ręką i bardzo mocno się poparzył. Przypomniałam sobie, jak tata w każde moje urodziny obdarowywał mnie bukietem kwiatów. Wchodził do mojego pokoju, budził mnie, żeby mnie pozdrowić i podarować kwiaty. Przecież chodził po te kwiaty wcześnie rano. Kiedy razem gotowaliśmy jajecznicę, nawet piekł mi moje ulubione ciasto.

Rano wszedłam do kuchni, tata siedział, pijąc kawę. Objęłam go i powiedziałam, że nie potrzebuję innego taty.

Wiele osób dzieli się z nami swoimi historiami, aby dowiedzieć się, co inni o tym myślą. Jeśli masz swoją opinię lub sugestię dotyczącą tej historii, proszę napisz ją w komentarzach na Facebooku.  

Related Posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *