“Wszystko to samo, że się rozstaniecie” – przez 20 lat powtarzała “ukochana” teściowa

Martyna i Witold zaczęli się spotykać jeszcze w szkole. On był rok starszy i już dostał się na dobrą uczelnię w stolicy, a Martyna była pierwszą piękną dziewczyną w szkole, którą chciał poznać każdy.

Matka Witolda, Irena Makarivna, od razu na progu zaczęła uspokajać dziewczynę. Zamiast przyjemnego poznania, usłyszała:

  • Dobrze, po co Wam to? Przecież i tak się rozstaniecie z powodu odległości.

Rok związku na odległość między dwoma miastami. Zakochani widywali się raz na tydzień lub dwa. Starali się dojeżdżać do siebie. Potem ona dostała się do tego samego miasta, zaczęli mieszkać razem.

Matka odmawiała, prosiła, aby żyli osobno. Znów mówiła to samo. Powtarzała to znów i znów. Na Nowy Rok, urodziny i nawet na ślubie – to samo. – Rozstaniecie się! Po co wam to?!

Jako prezent ślubny podarowała im kodeks praw i obowiązków ich kraju, gdzie pogrubionym pismem zaznaczyła wszystko, co warto wiedzieć tym, którzy chcą się rozwieść i podzielić majątek na dwie części. A kiedy dzieci przyszły na świat – podkreśliła te artykuły, które dotyczyły podziału dzieci.

Piękna teściowa! Ale Martyna milczała. Nawet nie chciała się sprzeczać. Kiedy urodziło się pierwsze wnuczka – były łzy. Płakała tak, jakby nie urodził się jej wnuk, ale coś złego się stało. Przecież “rozejście się, po co wam te dzieci, głupcy?!” – powtarzała kobieta znów i znów.

Nie pomagała, nie obdarowywała prezentami, nie wspierała. Wszystko dlatego, że “po co się przywiązywać? Rozstaniecie się! A potem co?”

Minęło 20 lat. Dzieci dorosły. Nawet dwóje dzieci się urodziło. Dziewczynka i chłopiec. I babcia ich zupełnie nie lubiła. Nie przyzwyczaili się, nie przywiązali. Teściowa, nie żałując, powtarzała to samo. Rozstaniecie się, rozstaniecie się, rozstaniecie się. Nawet gdy już kupili mieszkanie i zrobili remont – prosiła, aby kupili dwa małe.

“Po co wam to? Rozstaniecie się! A potem co? Podzielicie się na dwoje jej i waszym remontem?” Martyna wściekła się i milczała. Przełykała uraz i tyle. A potem Irena Makarivna zachorowała. Mąż błagał ją ze łzami, żeby się nią opiekowała, przewiozła do nich. Martyna zgodziła się i, zaciskając zęby, pomagała.

Ale pewnego dnia Irena Makarivna podszedła do kobiety i powiedziała.

  • 20 lat czekałam, czekałam, a Wy wciąż się nie rozwiedliście. Pewnie jednak będziecie razem!

Martyna usiadła z szoku.

Wiele osób dzieli się z nami swoimi historiami, aby dowiedzieć się, co inni o tym myślą. Jeśli masz swoją opinię lub sugestię dotyczącą tej historii, proszę napisz ją w komentarzach na Facebooku.  

Related Posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *