Mam 45 lat i jestem w ciąży. Nie wiem, co robić. To bardzo osobiste.

Nazywam się Monika. Mam teraz 45 lat. Od pięciu lat jesteśmy po rozwodzie z moim mężem. W naszym małżeństwie urodziło się dwóje wspaniałych dzieci: syn i córka.

Syn mieszka ze swoją ukochaną, a córka wyszła za mąż. Przeważnie jestem sama. Prawda, dzieci czasem przyjeżdżają do mnie, ale to nie wystarcza, żeby nie czuć się samotnie.

Poznałam pewnego mężczyznę i zaczęliśmy się spotykać. Jednak niedawno dowiedziałam się, że jestem w ciąży z nim. Mimo to, od miesiąca nie rozmawiamy. Wątpię, czy dziecko będzie mu potrzebne.

Nie wiem, co robić: czy rodzić, czy nie. Z jednej strony wiem i rozumiem, że urodzenie dziecka w moim wieku to bardzo poważna sprawa.

Bo dziecko może urodzić się chore, albo po prostu nie będę w stanie poradzić sobie z bólami porodowymi. Ale z drugiej strony, jestem tak sama, że chciałabym ponownie być matką i wypełnić swoje życie cudownymi chwilami.

Po długich namysłach zadzwoniłam do córki, opowiedziałam jej o wszystkim i poprosiłam o radę. Córka poradziła mi zrezygnować z dziecka. Rozumiem, że ma rację, i idę zrobić aborcję.

Niech moje dziecko wybaczy mi to…

Wiele osób dzieli się z nami swoimi historiami, aby dowiedzieć się, co inni o tym myślą. Jeśli masz swoją opinię lub sugestię dotyczącą tej historii, proszę napisz ją w komentarzach na Facebooku.  

Related Posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *