Od samego początku mojego małżeństwa chciałem mieć harmonijne relacje z moimi teściami, zwłaszcza z teściową.
Mimo że mieszkały osobno, często je odwiedzałam, a nawet opiekowałam się nimi, gdy któraś z nich była chora. Byłem im oddany, zwłaszcza gdy się zestarzeli i ich stan zdrowia się pogorszył.
Podczas gdy mój teść czasami mi dziękował, moja teściowa nigdy nie okazała wdzięczności ani zainteresowania naszym życiem, w tym jej własnymi wnukami
.Po śmierci teścia zwróciła się przeciwko mnie i zrujnowała moją reputację wśród sąsiadów i krewnych.
Nawet gdy zmarł mój własny ojciec, nie okazała współczucia, zamiast tego wysyłając mi listy zakupów, gdy szedłem do domu mojej matki. Ostatni dzwonek przyszedł 40 dni po śmierci mojego ojca.
Mój mąż i ja zaplanowaliśmy rodzinną kolację, aby uczcić jego pamięć. Ale moja teściowa nalegała, by mąż zabrał ją tego samego dnia na przyjęcie urodzinowe kuzynki.
W końcu wybuchłam i powiedziałam, że nie będę jej więcej pomagać ani odwiedzać, jeśli nie zmieni swojego zachowania. Moje dzieci również postanowiły się zdystansować.
Moja teściowa często dzwoni do mojego męża, oskarżając mnie o bycie złą synową i nastawianie naszych dzieci przeciwko niej. Błaga mnie o zrozumienie, mówiąc, że jest stara i nie stać nas na opiekunkę dla niej, ale osiągnęłam swój limit.
Jej zachowanie wyczerpało mnie tak bardzo, że niestety, nawet ze względu na mojego męża, nie mogę się z nią pogodzić.
